در کمال تأسف و تأثر با خبر شدیم کوهنورد، مربی و راهنمای کوهستان ، «پرویز ستوده شایق»؛ به دلیل عارضهی قلبی در ارتفاعات شمال تهران به لقای حق شتافت. این ضایعه حزنانگیز را به خانوادهی داغدار ایشان و جامعهی کوهنوردی صمیمانه تسلیت عرض مینمائیم.
روحش شاد / یادش گرامی
تاریخ برگزاری : 16 و 17 آبان 92
شرکت کنندگان : خانمها اسدی – حاتمی– خاکسار - قربانی – سلیمانی - مینا اوینی – میترا اوینی – شفائی – مزینانی -رحیمی
آقایان : آبتین – سلیمانی – اصلانی – نوشین ( راهنما ) و با حضور افتخاری استاد شهلائی
سرپرست : خانم اسدی
قرار بود پنج شنبه 16 آبان ماه ساعت 7/30 صبح ، همه دوستان اول خیابان چالوس حضور داشته باشند ، ساعت کمی دیرتر تعیین شد تا دوستانی که محل سکونتشان تهران است راحتتر باشند ، این دوستان ساعت 7 صبح و قبل از همه سر ایستگاه حاضر بودند در عوض یکی از دوستانی که منزلش نزدیک محل قرار بود از همه دیرتر به جمع پیوست و قرار شد طبق قوانین گروه زحمت خرید بستنی را بکشد . بالاخره حدود ساعت 8 کرج را به سمت کلاردشت ترک کردیم ، جاده به طرز عجیبی خلوت بود ، ساعت 11 به کلاردشت رسیدیم توقف کوتاهی برای خرید داشته و به سمت روستای کردیچال به راه افتادیم . تقریبا ساعت 12 بود که به روستای کردیچال رسیدیم . لباسهایمان را تعویض ، چادرها را تقسیم و به سمت جنگل حرکت کردیم .
ابتدای مسیر جاده خاکی بود که در سمت چپ آن معدنی وجود داشت . کمی که جلوتر رفتیم متاسفانه این صحنه وحشتناک تاسف همه ما را برانگیخت.
بعد از حدود 45 دقیقه از مسیر جاده خارج شدم و به منطقه جنگلی رسیدیم . هر چه جلوتر می رفتیم مناظری که می دیدیم قابل باور نبود ، رنگهایی که در هیچ جعبه مدادرنگی یافت نمی شود . این همه زیبایی به وسیله چند عکس قابل انتقال نیست باید باشید و حس کنید .
بعد از 2 ساعت در یک منطقه مسطح برای صرف ناهار ایستادیم . دوستان ترجیح می دادند وقت ناهار را بیشتر صرف عکاسی کنند .
ساعت 15 به حرکت خود ادامه دادیم تا بلکه بتوانیم قبل از تاریک شدن هوا به منطقه مسطحی که مد نظرمان بود شب را در آنجا سپری کنیم برسیم . هیچ صدائی غیر از صدای خش خش برگها به گوش نمی رسید
گویی دوستان عمدا صحبت نمی کردند تا نهایت استفاده را از صدای زیبای طبیعت ، هوای عالی و مناظر زیبا ببرند ، حدودا ساعت 17 به رودخانه ای رسیدیم که پلی روی آن نصب شده بود .
از رودخانه رد شدیم به آبشار بسیار زیبایی رسیدیم .
طولی نکشید که هوا رو به تاریکی رفت . حدود یک ساعت نیز در تاریکی حرکت کردیم تا به محل برقراری چادرها رسیدیم . خوشبختانه زمین خشک بود . بالای رودخانه و نزدیک چشمه . بانوان گروه زحمت برپائی چادرها را کشیده و آقایان نیز در جای مناسبی آتش زیبایی روشن نمودند .
پس از جابجائی وسایل در چادرها همه دور آتش نشسته و تنقلاتی که همراه دوستان بود را میل و بحث مفصلی نیز راجع به نفر شانزدهم که به نظر تعدادی از دوستان جا مانده بود ! نمودیم . حدود ساعت 11 با بی میلی تمام به چادرهایمان رفتیم فقط به خاطر اینکه فردا نیز مسافت زیادی برای پیمودن داشتیم و باید استراحت می کردیم جمعه ساعت 6 صبح بیدار شدیم . قرار بود ساعت 7 صبح حرکت کنیم ولی سورپرایز آقای نوشین نظرمان را عوض کرد ایشان لطف نموده و برای کل گروه حلیم خریده بودند و اینهمه راه با خود حمل کرده بودند این بود که ساعت حرکتمان به 8 تغییر کرد ، صبحانه مفصلی خوردیم و به سمت نمک آبرود حرکت کردیم .
مرز کلاردشت را که رد کردیم هوا مرطوبتر ، گرمتر و طبیعتا درختان کمتر از رنگارنگی پائیز بهره برده بودند . اواسط راه به دو کلبه چوبی بسیار زیبا برخورد کردیم که محل زندگی چوپانان و شاید هم جنگلخواران بود ، امیدوارم که اینطور نباشد ، ما به نیت اول چند عکس به یادگار گرفتیم .
نهایتا ساعت 15 به تله کابین رسیدیم .
در آنجا سه نفر از دوستان آقای نوشین منتظر ما بودند با آنها خوش و بشی کرده و همگی با تله پائین آمدیم .
تعدادی از دوستان سورتمه را نیز امتحان کردند وساعت 16/30 نمک آبرود را ترک کردیم خوشبختانه باز هم جاده خلوت بود . با توافق جمع ، ناهار مختصری در ماشین صرف کردیم تا سریعتر به کرج برسیم . قرار بود نفری که دیر به جمع پیوسته بود همه را به صرف بستنی میهمان کند که زحمت اینکار را خانم قربانی کشیدند و آقای اصلانی نیز دوستان را به صرف آش دعوت کردند که از هردوی این عزیزان سپاسگزاریم . حدودا ساعت 20 پس از گذراندن دو روز زیبا و به یاد ماندنی به کرج رسیدیم .
تاریخ برگزاری : جمعه 3 آبان 92
شرکت کنندگان : خانمها اسدی – حاتمی - ایرانپور – خدائی - خاکسار - رضائی - اسکندری - اویسی
آقایان : اویسی – نیکراد - محمدی ارسی - سلطانی -درستکار - مرادده
شرکت کنندگان میهمان : آقایان شریفی ، نوشین و خانم عرب
سرپرست : خانم اسدی
