گزارش صعود به قله دماوند- مسیر شمال شرقی
7 تا 9 مرداد ماه 1395
سرپرست: خانم اسدی
شرکت کنندگان :خانمها اسدی، خاکسار، مزینانی، ادیبی، دکتر رهبر، منفرد
آقایان : اصلانی، عباس زاده، مرادی، حسینی، رستگار، محمدی، اصغری، محرابی، هاشمی، نوشین
به دلیل حضور دو نفر از همنوردان بیرجندی در برنامه که قرار بود ساعت 6 صبح در تهران به ما ملحق شوند، ساعت 5 صبح روز پنجشنبه در چهارراه هفت تیر گرد هم آمدیم. متاسفانه به دلیل ناسازگاری راننده میدل باس کرایه شده به جای میدان آزادی در جاجرود! منتظر رسیدن دوستانمان شدیم. بماند که بنده های خدا با چه مشقتی به ما ملحق شدند، صبحانه را با نان تازه ای که خریدیم همانجا خوردیم و راهی دوراهی ناندل شدیم. نرسیده به دو راهی، پلیس راه لاریجان ماشین را جهت کنترل مدارک متوقف نمود و بعد از مدت زمان نسبتا طولانی متوجه شدیم که ماشینهای بزرگتر از مینی بوس اجازه تردد در جاده کوهستانی ناندل را ندارند. راننده نیز خوشحال از بهانه مهیا شده کرایه ای بیش از آنچه حقش بود را از ما طلب کرد و خلاصه جروبحث و اتلاف زمان. بالاخره 50 هزار تومان بیش از آنچه باید، پرداخت کردیم و نهایتا ساعت 12/30 با یک عدد مینی بوس گذری به خانه آقای صالحی رسیدیم. دو عدد نیسان که تقریبا یکی از آنها خالی بود! و هزینه 80 هزار تومان بابت هریک از نیسانها ساعت 13/30 راهی گردنه سر شدیم.
علیرغم هماهنگی قبلی با آقای صالحی مبنی بر فراهم نمودن یک عدد قاطر جهت حمل چادرها و بارهای عمومی گروه، به علت تقاضای زیاد کوهنوردان جهت استفاده از قاطر برای حمل کوله ها، این امر محقق نگردید. ساعت 14/30 از گردنه سر به سمت پناهگاه تخت فریدون راه افتادیم.
با اطلاعاتی که در ناندل به دست آوردیم تصمیم گرفتیم در دشت قبل پناهگاه چادر بزنیم تا از شلوغی پناهگاه در امان باشیم. به علت سنگینی کوله ها بسیار آهسته حرکت می کردیم. نرسیده به محل شب مانی، جهت برپائی چادرها قبل از تاریکی هوا تیم به دو گروه تقسیم شد. گروه اول ساعت 20/30 و گروه دوم با یک ساعت تاخیر ساعت 21/30 به چمن بن، محل شب مانی رسیدیم. آنجا هم تقریبا شلوغ بود. تعدادی از چادرها برپا شده بود، مابقی چادرها را نیز برپا کردیم و بعد از صرف شام استراحت کردیم.
روز جمعه سات 6/15 صبح کل نفرات تیم به سمت قله حرکت کردیم. ساعت 7/30 به پناهگاه رسیدیم، راضی از تصمیمی که در خصوص محل شب مانی گرفته بودیم و متعجب از اینهمه کوهنورد در این جبهه از دماوند، شیب یال بعد از پناهگاه را پیش رو گرفتیم.
در مسیر، تیم های بزرگی از اصفهان و کرمانشاه حضور داشتند که متاسفانه جدا از هم و در قالب تیم های کوچک حرکت می کردند.با هر یک ساعت صعود 5 تا 10 دقیقه استراحت کردیم. بعضی قسمتها شدت باد افزایش پیدا می کرد و این موضوع با سرمای هوا و افزایش ارتفاع صعود تیم را کند می نمود.
نهایتا ساعت 14/30 تمامی نفرات تیم در کمال سلامت پای بر بام ایران نهادیم. قله دماوند از لحاظ تعداد کوهنورد صعود کننده از جبهه های مختلف بیشتر شبیه قله توچال بود. تقریبا یک ساعتی زمان صرف کردیم تا موفق شدیم عکسی بگیریم که فقط نفرات تیم ما در آن حضور داشته باشند. مسیر رفته را برگشتیم. در مسیر برگشت آقای نوشین را که از شب قبل منتظرشان بودیم به همراه دوستشان دیدیم که به علت نبودن نیسان مجبور شده بود کل مسیر را پیاده بیاید. با دیدن ما ایشان از صعود قله صرفنظر نمودند. به پناهگاه که رسیدیم به آب چشمه ای که تا اینجا هدایت شده بود برخوردیم.
بطری هایمان را که همه خالی بودند از آب پر کردیم و به سمت چادرها به راه افتادیم. ساعت 19/30 به چادرها رسیدیم. با آقای صالحی جهت نیسان فردا و با یکی از قاطرچی ها که تصمیم داشتند فردا صبح بار کوهنوردها را به پائین حمل کنند در خصوص حمل وسایل عمومی گروه صحبت کردیم. هر کوله از ناندل به پناهگاه 50.000 تومان و از پناهگاه به ناندل 40.000 تومان هزینه حمل در بر دارد. البته با سبکی کوله ها در برگشت این کار خیلی هم ضرورت نداشت، خصوصا که قاطرها با دو ساعت تاخیر بعد از ما به ناندل رسیدند.
روز شنبه ساعت 7 صبح بعد از جمع کردن چادرها و قرار دادن آنها در گونی و محل مقرر، به سمت گردنه سر حرکت کردیم.
طبق قرار با آقای صالحی ساعت 9/30 به گردنه سر رسیدیم و ایشان نیز بلافاصله به محل قرار رسیدند. به علت عجله آقای صالحی قرار شد وسایلی که تحویل قاطرچی شده بود با نیسان بعدی به ما رسانده شوند. بعد از یک ساعت ما با یک عدد نیسان با کرایه 90.000 تومان به خانه کوهنورد رسیدیم، غذا خوردیم ، کوله هایمان را در باربند مینی بوسی که از قبل هماهنگ کرده بودیم بستیم و منتظر چادرهایمان شدیم. بالاخره بعد از یک ساعت موفق شدیم بارها را تحویل بگیریم و ناندل را به سمت کرج ترک کنیم. در راه، صعود اولیها تیم را به صرف بستنی دعوت کردند. نهایتا ساعت 18 بعد از یک برنامه به یاد ماندنی به کرج رسیدیم.
